Grandeza do Homem

ruy.jpg

Somos a grande ilha do silêncio de deus
Chovam as estações soprem os ventos
jamais hão-de passar das margens
Caia mesmo uma bota cardada
no grande reduto de deus e não conseguirá
desvanecer a primitiva pegada
É esta a grande humildade a pequena
e pobre grandeza do homem

Rui Belo

Premios Xerais e Pequenos Castigos Concretos

xerais.gif

Fin de semana do Xerais en Vigo e na Illa de San Simón. Mes intenso como xurado do premio de novela 2007 (13 orixinais son moitos para ler a fondo). Decisión apretada, pero finalmente impúxose Contra o Cardume, primeira obra da viguesa Rexina Rodríguez Vega. Era a miña segunda favorita para levar o premio e alégrome de que o gañase. Pero sempre queda unha espiña cravada cando por un só voto non gaña a novela que cres mellor. E cando ese voto de desempate é de orde moral porque a novela trataba do independentismo e a loita armada en Galiza a espiña crávase máis fonda (primeiro castigo concreto).

De agradecer foi o ex libris personalizado de agasallo co que nos obsequiou a editorial aos membros do xurado. O amigo Fran Alonso foi un perfecto anfitrión. A habitación interior na novena planta do Hotel Zenit resultou un pouco abafante. A compaña de Anxo Angueira e Lara Rozados na Illa de San Simón e despois en Matamá no show do Leo foi o mellor da noite. Queda pendente o proxecto dun Vieiros Rosa (todo se andará…) O segundo pequeno castigo concreto foi o discurso Anarquista de Chanel nº5 lido con voz dourada por quen ten problemas para asociar rostros con nomes e o que é peor; discursos con comportamentos.

chanel_n_5__2698.gif

anarquia.jpg

interrogacion.jpg

Un premio extra ofrecéunolo o xenial músico de Moaña Xavier Blanco, quen interpretou pezas primeiro no auditorio de San Simón e logo nunha auténtica foliada ao aire libre onde o acompañamos varios espontáneos con cunchas e pandeiretas. O viño xa falaba por nós (un Rosal estupendo).

De volta a Vigo, parada no De Catro a Catro con truquiños de maxia e un pouco de quiromancia e todo… Sempre me gustaron por certo as persoas con Xúpiter e Venus ben rufos. E Matamá…. O show do Leo foi outro premio. Ser cuncheiro para a nosa mini revolución de furancho encantoume. Alí non pegaría o Chanel nº5 nin outro tipo de cravos máis que os do Afonso.

E finamente Manteca Jazz!! Onde houbo jam ata altas horas con GdJazz, Felipe Villar, Iago Vázquez, Chus Pazos, Juansi Santomé. Curiosamente, os neofuncionarios do jazz en Galiza (que facían acto de presencia na esquina da barra) non tocan nunca…. Claro que se o fixeran quedarían máis en evidencia do que xa o están. Irremediablemente iso suporía o terceiro castigo concreto. Mellor así.

logo_manteca_intro.gif

Bergantiños

a06.gif

Veño de pasar dous días por Bergantiños co amigo Serxio Moreira. Visitamos o Refuxio de Verdes con todos aqueles muíños integrados no sonoro río Anllóns. Esa noite houbo percorrido ata altas horas por Laxe, Malpica e Ponteceso. Boa onda!! Ó día seguinte, despois dun bacallau impoñente, houbo tempo de dixerilo coa nosa subida cal cabras tolas ós Penedos de Pasarela (facía tempo que non practicaba eu a escalada agreste e a verdade é que teño maniotas aínda…). Máis tarde fomos ó Cabo Vilán. Fermoso desde logo, pero bastante impresentables todos os rótulos de alí que incluían varios Cabo Villano (villanos do idioma son eles). De volta pasamos por Camariñas en plena exaltación dos seus encaixes. Moi recomendable a taberna kitsch O Curveiro. E xa chegando a Cabana de Bergantiños parada no Dolmen de Dombate…

dombate.jpeg

E nos Castros de Borneiro…

borneiro.jpeg

Impresionante comprobar os lugares tan especiais elixidos para a morte e a vida hai 3000 anos.

Volvemos á noite a Compostela, como non, Dado Dadá onde estivemos ata altas horas o Serxio, Ferro, Androtxo, Álex e despois de tanto tempo o Géber (que marchaba directo ó aeroporto nunhas horas).
Minivacacións moi enxundiosas. Graciñas Moreira!!

Composite Chart

astro_acc_01_02_iria_s_abe_r_hp7110612556.gif

Don’t Blame Me

Ó divino lévasme evaporado,
sen camiño de pedras
nin guías.

vapor.jpg

Non nos entenden, non

Se España existise realmente, habería necesidade de envolverse nos seus símbolos cada fin de semana? Excusatio non petita, acusatio manifesta. Definitivamente, creo que España non existe.
esp.jpg

The Godfather of Soul

De viaxe con Marc Ayza e Tom Warburton polas pistas de Girona buscando Estudio 44.1 oíndo a Mr Dynamite…
E outra viaxe…. mmmmmmmmm (eu quero que entres….)

brown.jpg

One-two One-Two-Three uh!

Hot pants- hey hot pants uh! smokin
Hot pants- smokin that-hot pants

Thats where its at a-thats where its at
Take your fine self home
It looks much better than time
My fever keeps growin
Girl youre blowin my mind

Thinkin of loosin that funky feelin dont uh!
Cause you got to use just what you got
To get just what you want-a
Hey hu!
Hot pants! hey! hot pants smokin!
Hot pants make ya sure of yourself -good Lord
You walk like you got the only lovin left hey
So brother- if youre thinkin of loosin that feelin
Then dont- ha
Cause a woman got to use what she got
To get just what she wants hey!
Hey hotpants
A-look a-hot pants wont make ya dance
But as slick as you are-ah! YOU make the pants
Uh! hey brother- do ya like it?
The girl over there with the funky pants on ha!
She can ah! do the chicken all night long
The girl over there with the hot pants on uh!
She can do the Funky Broadway all night long

The girl over there with the hot pants on
Filthy MacNasty all night long
Get down hu! the one over there
With the mini dress ha!
I aint got time- I still dig that mess
Get down! but I like the hot pants
Hey! I like a hot pants

(Short Instrumental)

Ooooh! Bring it home!
One more! Hit me! Aaay!

Bring it home! Bring it home!
Oh uh! Bring it on home
Bring it on home…

*another verse on some recordings
Bring it on home, Hot Pants, I dig ridin or walkin
I be mellow- they give me fever- like any other fella
The Hot Pants I dig ridin or walkin
Be mellow they give me the fever like any other fella
My temperature is goin up- about to give me a fit

Corazóns de Xabón

Se as bágoas foran de prata
fluirían libremente polas caras tristes
e se nobres penas as forxaron nos ollos
son fondas riquezas que non deben ser secadas.

Se os corazóns foran de xabón
quereriamos tocar lentamente os seus perfumes
e con auga nas dúas mans da alma
nacería suave escuma namorada.

Se as olladas foran música
buscariamos o rostro máis fermoso da terra
e mirándose os ollos fixamente
tocarían notas longas a dúas voces.

bagoas.jpg

Vicios

psico.jpg

A sicoloxía un vicio? Creo que sí, definitivamente. Non hai demasiada diferencia entre ler as Máximas e Dardos de Nietzsche e xogar aos videoxogos. A fin de contas, o exterminio de enimigos virtuais conséguese dos dous xeitos.

video.jpg

Birth of the Cool

O hábito fai ó Monxe
na espera polo día do Renacemento:

o día que transforma as Cruces
en monicreques debuxados
nas delicadas servilletas dun café,

o día que anuncia a saída obrigada
de Tempos Modernos
cara unha casa onde xa non caen as paredes,

o día que quere reter os bicos na comisura
coas miradas mimosas
e o sexo mitificado,

o día que pon fin a un corto
no que o primeiro sorbo foi riquísimo
pero os créditos non levaban os nosos nomes,

o día que zanxa o debate aberto
sobre Deus e a Carne
na barbacoa do silencio.

despedida forzosa ou benvida casual
ás roseiras con pico sacro.

roseira.jpg

Páxina seguinte »